Smits en Otto Go Oz

zaterdag, februari 11, 2006

Oost rest, west is ook best

Haai,

-Preface-
Na twee afzonderlijke posts smelten de verhalen nu weer samen. Aangezien de talloze nevenactiviteiten ons tijdelijk weerhouden hebben van het post schrijven, is deze post wat langer dan normaal. Om het geheel toch enigszins leesbaar te maken is deze dan ook opgedeeld in enkele hoofdstukken.

-Index-
Chapter 1 – Magnetic Island
Chapter 2 – Otto’s in Kuranda
Chapter 3 – Krocodile farm and Table Lands
Chapter 4 – Vertrek Kim, Eric en Toeter
Chapter 5 – Raften
Chapter 6 – Cape Tribulation
Chapter 7 – Otto goes submarine
Chapter 8 – Smits en Jelly’s alternative tours
Chapter 9 – Fitzroy Island
Chapter 10 – Slot

Chapter 1 – Magnetic Island
Vanuit Airlie beach zijn we verder noordwaarts gereden naar Townsville. Dit was tevens ons opstappunt naar Magnetic Island. Omdat Bobine en Toeter niet mee mochten, zijn we te voet, met de high speed catamaran, naar Magnetic Island gegaan. Hier aangekomen hebben we Zwelgje (onderstaande 4wd, stief neefje van Pedro) gevraagd om ons naar de meest pittoreske locaties van het eiland te brengen. Zwelgjes route begon met een snurkel sessie bij blablabla baai. Naast het vele wier en het sporadische koraal, spotte Smits nog een heuse haai. Bij het verlaten van deze onderwater tocht wees Herr Otto ons nog op de bleubottles in de brandy. Vervolgens bracht Zwelgje ons naar een koalatocht waar zich (blijkbaar toch punctuele) koala’s bevonden. Na een ietwat traditionele polonaise op een erg duits aandoende bunker, zijn we ontgroend door de eerste plaatselijke moezon.
Nadat ‘s ochtens de eerste Kukabura zijn lach niet meer kon houden hebben we onze stok verlaten om paardje te gaan rijden. Marielle op “Stoney”, Kim op “Stanly”, Smits op “Candy”, Otto op “hmm stom paard” en Eric als fotograaf. Stony was puberaal, Stanly was erg groot, Smits had schimmel tussen zijn benen en Otto’s paard had watervrees.
De buitenrit was echt super, eerst door de bossen, daarna langs het strand en ook nog paardjezwemmen in de oceaan. Tijdens een galop onderweg had Smits zijn (net nieuwe) fotocamera verloren, maar na een zoektocht en een handoplegging van Kim was hij weer zo goed als nieuw (nogmaals dank).

Chapter 2 – Otto’s in Kuranda
Weer terug op het vaste land zijn we doorgereden naar Cairns. Dit was de stad waar Bobine een afspraak had voor haar extreme makeover. Aangezien Bobine toch een beetje timide was hebben de Smitsen haar begeleid naar Smash Repairs. De Otto’s zijn die dag richting Kuranda gegaan en hebben daar genoten van deze enorm mooie natuurlijke omgeving. Aangezien dit stadje nog niet heel levendig is in de ochtend zijn ze te voet naar Barron fall vertrokken. Om de geasfalteerde weg niet dubbel te hoeven afleggen hebben ze een treinritje terug genomen naar het centrum van Kuranda. Hierna zijn de Otto’s nog op een boottochtje over de Barron river gestapt op zoek naar schildpadden, vissen, eventuele krokodillen en natuurlijk het omringende eeuwenoude regenwoud.
Vervolgens hebben ze de canopy (dak van het regenwoud) bekeken vanuit een skyrail en zijn na een verfrissende tocht door het regenwoud terug naar Cairns gegaan.

Chapter 3 – Crocodile farm and Table Lands
Omdat we crocodile country binnen waren gereden leek het ons leuk om ook nader kennis te maken met dit schattige reptiel.
Tijdens de tour werd Smits gevraagd om een krokodil te wekken. Dit bleek achteraf niet meer dan een opgezette kop te zijn. Ook zou Smits een biertje krijgen als hij zich liet bijten door de giftige slang, welke na de nodige sensatie erg onschuldig en vriendelijke bleek te zijn.
Na de reptielen hebben we ook de buideldieren en Casuaries ontmoet.
Omdat het de laatste dagen flink geregend had leek het ons een goed plan om de watervallen van de Tablelands te gaan bewonderen.
Vanzelfsprekend konden Otto en Smits de verleiding niet weerstaan om verfrissing te zoeken onder deze natuurlijke douches.
Omdat dit de laatste dag voor Kim en Eric was zijn we de aankomende leegte alvast gaan opvullen in een restaurant aan de Esplanade.

Chapter 4 – Vertrek Kim, Eric en Toeter
Aangezien de datum van vertrek toch echt vaststond waren we genoodzaakt Kim en Eric veilig op het vliegtuig te zetten. Tevens was dit het afscheid van Toeter waardoor Bobine ineens weer vrijgezel was. Omdat we toch nog langer dan een week in Cairns zouden verblijven zijn we de verschillende accommodatie alternatieven gaan uitpluizen. Toevallig deed er zich een erg aantrekkelijke optie (goedkoper dan menig hostel) voor in het All (purpose) Seasoning Gateway Resort (soort van center parks in de tropen).
Dit zou dan ook ons (air-conditioned) verblijf zijn voor de komende twee weken.

Chapter 5 – Raften
De Tully river zou één van de beste locaties in Australie zijn om te raften. Voor ons was dit gerucht reden genoeg om de peddels weer eens in de hand te nemen.
Naast ons, bestond de bemanning van ons schuitje uit een blik enthousiaste Jappen (4-pack) en een kapitein die erg van alternatieven routes hield. Dit betekende onder andere dat we op de één of andere manier altijd recht op de grootste rots afgingen, dat rechtuit niet de meest voor de hand liggende koers was, en we zo nu en dan (on purpose) kapseisde. Ook leken we voordurend Jappen te verliezen.
Na de BBQ lunch zagen we nog een dreumes platypus zwemmen wat ook voor de kapitein uitzonderlijk was. Samenvattend kunnen we zeggen dat ruften op de Tully river bij een zonnige dag in het regenseizoen best amusant is.

Chapter 6 – Cape Tribulation
De volgende onderneming in dit zonnige noorden was een tweedaags tripje naar het nog noordelijker gelegen Cape Tribulation (where the rainforest meets the ocean). De heenreis verliep vlot dankzij een haastige Europeaanse chauffeur, die deze tocht ook voor het eerst deed. Vasthoudend aan elke mogelijke vorm van stabiliteit hebben we toch wat bewogen plaatjes in ons geheugen weten op te nemen.
Aangekomen in Cape Tribulation hebben wij ons onderkomen weten te vinden in “the Beach House”. Dit is een Hostel in het regenwoud grensend aan, je raad het al, het strand.
Later op de dag hebben we wederom de peddel weten te vinden om, bij zonsondergang, ‘the cape’ vanuit het oceaan perspectief te aanschouwen.
Na het verlaten van de kayak en een snelle hap, hebben we die nacht een bushwalk gemaakt. Onderleiding van Marie zijn we, gewapend met serieuze lampen, het duistere regenwoud ingetrokken. Na deze informatieve bushwalk zijn we krokodillen gaan spotten. Hierbij hebben we maarliefst 0 krokodillen gezien.
De volgende ochtend hebben Otto en Smits mountainbikes gehuurd om naar een afgelegen pool in het regenwoud af te reizen. Marielle heeft deze kans met beide handen aangegrepen om eens even lekker te gaan relaxen op het strand en aan het zwembad. De mountainbike tocht begon noordwaarts langs het strand. De eerste hindernis was een overhangende boom welke Otto landinwaarts en Smits door zee trachten te ontwijken. Bij deze synchrone manoeuvre schoot de blijkbaar inmiddels ingesloten krokodil voor de fiets langs het water in. Deze medium-size (krap 2m) krokodil zwom dus gewoon in het stuk water waar we de dag ervoor nog vrolijk gesnorkeld en gezwommen hadden.
Na een uur fietsen (berg op en af, ’s middags in noord Australië op een zonnige zomerdag in de tropen) kwamen we aan bij het wandelpad naar de pool. Na een wandeling door het regenwoud kwamen we dan eindelijk aan bij onze welverdiende afkoeling. De pool leek van een dusdanig kaliber dat ook een sprong vanuit de rand moest kunnen.
Na een zweterige tocht huiswaarts waren we net op tijd voor het busje terug naar Cairns. De chauffeur was dit keer een relaxte ozzie wat enigszins het cultuurverschil weer zou kunnen geven. Tijdens de terugreis hebben we nog een vaart over de Daintree river gemaakt. Tijdens deze tocht hebben we nog twee krokodillen gezien. De boot heette merkwaardig genoeg “Matilda 2”.
De tweede stop tijdens de terugreis was bladiebla river waar Smits en Otto, tegen het goed bedoelde advies van Mariëlle in, toch de stroomversnelling hebben getrotseerd.
Hierna heeft Ozzie ‘Jo!’ ons weer relaxed afgeleverd bij ons nederig stulpje.

Chapter 7 – Otto goes submarine
De introductie duiken bij de Witsunday Islands waren Otto dusdanig goed bevallen dat hij besloten had om hier maar eens een papiertje voor te gaan halen. Aangezien meer mensen in Cairns deze neiging hadden viel de cursus en ook de prijs enorm mee. De groep bestond uit tien gezellige mensen die allen als doel hadden om zich, na vier dagen, voortaan legaal onder water te mogen voortbewegen. Na twee dagen theorie en een beetje spletteren in een zwembadje, was het tijd voor de laatste examen duiken in het Great Barier Reef. Tijdens deze laatste duiken bleek het ‘terecht’ te gaan om het genieten van de enorm mooie omgeving en het herhalen van eerder geoefende kunstjes. Het lukte zelfs om de cursus af te ronden in de ochtend van de tweede dag. Dit betekende dat Otto de tweede middag nog kon genieten van zijn eerste gecertificeerde duik. Op zich is het Great Barrier Reef geen slechte omgeving om een duik te nemen. Echt super VET! Met als extra voordeel een instructeur/gids die erg veel weet van de omgeving, het koraal en de vissen die er rond zwemmen. Tijdens de extra duik werden we zelfs nog aangenaam verrast door het bezoek van een haai. Kortom, DUIKEN IS SUPER!!!

Chapter 8 – Smits en Jelly’s alternative tours
Tijdens Otto’s dive adventures hebben Smits en Mariëlle onder andere wat cultuur gesnoven bij de Tjapukai Aboriginal community. Naast een cursus boemerang en speer werpen hebben ze mogen genieten van een traditionele dans sessie, het scheppingsverhaal en de historie vanuit een minder gecensureerd perspectief.
De dag hierna zijn ze met de skyrail over het regenwoud naar Kuranda gegaan en hebben onderweg nog een bush walk gehad van de aboriginie ranger.
Nadat Smits in Kuranda een kangoeroe lederen hoed gekocht had (is ie goed gekeurd Arie?) hebben ‘Smits Dusty’ en Mariëlle de enigszins antieke trein gepakt door het regenwoud.
Na de Kuranda tocht was het hoogtijd voor wat fysieke ontspanning en dus hebben de Smitsen de wakeboard-baan opgezocht. Jomaivha, wakeboarden aan de andere kant van de wereld is (op de temperatuur en het uitzicht na) net zo relaxed.
De volgende ochtend zag Smits uit het raam de palmbladeren dansen op de wind en een kitesurfdag, waarbij Mariëlle relaxed op het strand heeft gebruind, was het gevolg.

Chapter 9 – Fitzroy Island
Ter afsluiting van Mariëlle’s verblijf en Otto’s duikcursus hebben we een trip naar Fitzroy Island gemaakt. Deze dag stond voornamelijk in het thema van relaxen. Ook hebben we snorkelend, onder leiding van onze nieuwe gids Otto, het lokale koraal bewonderd. Ook al trachtten Smits een ‘bush tucker’ lunch te bereiden, toch bleek de kiosk een beter alternatief te hebben voor overrijpe kokosnoot. (we hebben ‘um terug geworpen, hij stonk)

Chapter 10 – Slot
Ook nu was de tijd van gaan weer gekomen en hebben we Mariëlle liefdevol naar het vliegveld gebracht. Hier bleek Mariëlle ineens haast te hebben om terug naar Holland te gaan voordat er hier een watervloedsramp zou ontstaan (comment?).
Voor dat we af gaan sluiten hier het verbazingwekkende resultaat van Bobine’s extreme makeover (kosten: 1756,93 aus dollar, gesposord door NRMA insurance).
Voor:
Na:
Omdat we nu we toch al in Australie zijn, leek het ons wel een goed idee om het hele continent rond te rijden. Morgen rijden we dan ook aan naar Broom in West Australie om ook de west kust op kitesurfbaarheid te testen. De totale reis die we nu nog af gaan leggen zal boven de 10.000km liggen en op het advies van Pa Otto gaan we voortaan ook de kilometerstand noteren.
Voor aan de grote reis te beginnen hebben we Bobine nog een grote beurt gegeven: verse olie, nieuw olie filter, banden roteren, nieuwe remschijven, nieuw benzinefilter, injectie en fuel reiniger en nieuwe bougies. Ook hebben we twee zaken uit moeten besteden: uitlijnen en balanceren.

Kaartje:
Huidige kilometerstand: 218.157 Aankoop: 211.376
Gereden kilometers: 6781

Kakatoedeloe,
Otto en Smits (the guys from threefifteen) en natuurlijk ook Kim, Eric (poes?) en Mariëlle.

Conclusions:
Hoge bomen laten veel wind, er blijkt een opmerkelijk verband te bestaan tussen de oneetbaarheid van een burger en de smaak ervan, de terugweg blijkt altijd korter dan de heenweg, zoals het klokje hier tikt klinkt het ook best aardig, Australie – het land van de onbeperkte kruiden, misschien is (met de zon op 12 uur) een mountainbike niet het ideale vervoersmiddel in de tropen, een objectieve bevinding van verurineerde koffie: Otto vindt dat zijn pis naar koffie ruikt terwijl Smits zich verbaast over de gele kleur, Australisch is engels met je neus dicht. Jappenhuid blijkt niet het meest ideale antislip middel.

Recommendations:
Onhandelbare burgers, the coconut resort (buren van all seasoning) swimmingpool (het koppen van het bijbehorende bubbelbad d.m.v. een achterwaartse salto is overigens niet aan te bevelen), ongeveer één op de twintig foto’s haalt deze post ... kan je na gaan hoeveel verhaal het internet haalt, wijnklontjes, drink geen goon uit een glazen glas.

Further Questions:
Waarom denken vrouwen dat een kevers hier een snavel hebben?, waarom vraagteken comma?, hoe vetaal je: “good on ya mate”, een krokodil heeft een grote bek, hersenen ter grote van een walnoot en is liever lui dan moe, WuivendGras is dit niet jullie ideale huisgenoot?, waarom zouden we eigenlijk niet gewoon het hele continent rond rijden? kan Smits Dusty ooit nog zonder zijn Swag?, is deze post nog te volgen?

Summary:
Good Stuff, Ey

Congratulations:
Talita, Daphne, Jurgen en Loes gefeliciteerd met jullie verjaardagen. Ow, en om te voorkomen dat Otto dit jaar iemand vergeet, bij deze iedereen alvast gefeliciteerd.
Disclaimer: Smits verontschuldigd zich alvast voor iedereen die hij niet heeft gefeliciteerd of niet gaat feliciteren.

Postface:
What?

15 Comments:

  • Beste kilometervreters,
    Het is weer een hele klus om alles gelezen en bekenen te krijgen. Het wordt zelfs een puzzel. Zoek de juiste foto bij het verhaal.
    Neemt niet weg het ziet er weer leuk uit. Volgende keer toch maar weer de foto's er tussen plakken. Het leest wat makkelijker en het ziet er ook mooier uit. Zal wel te maken hebben met tijdgebrek. Bobientje ziet er weer prima uit zo te zien en haar ingewanden zijn
    ook weer in optimale conditie. Dit zal ook wel moeten voordat ze aan die lange reis gaat beginnen. Het is een hele uitdaging, zeker gezien de tijd die jullie nog hebben. We zijn erg benieuwd en vergeet vooral niet af en toe te posten. Heel veel rijplezier de komende weken.
    José en Frans

    By Anonymous José & Frans, at zaterdag, februari 11, 2006  

  • Hallo vakantiegangers,

    Ik vond het weer een leuk verhaal. En het mooiste is dat wij het eerste deel zelf mee hebben gemaakt. Al het andere wat jullie hebben gedaan lijkt me ook heel gaaf. Jammer dat we al weg waren en weer gewoon aan het werk zijn in Nederland.
    Heeft Bobine nog liefdesverdriet gehad?? Ze ziet er in ieder geval weer mooi uit, kan ze weer gaan sjansen op de weg. Heel veel kite-surf plezier als jullie eindelijk aan de west kust zijn, maar laat van te voren nog maar iets van jullie horen.
    Komt er op het dak toch maar geen skibox (oma-kist)? Of hebben jullie al een hoop zooi weg weten te gooien. Gaan jullie nog proberen geld te verdienen door lifters mee te nemen? En de laatste vraag. Hoe gaat het met de mondharmonica en de gitaar? Wordt er nog serieus op gespeeld of is de gitaar inmiddels mee als leuke klankkast voor het Walzing Matilda speeldoos!!!!

    Groetjes Kim & Eric

    By Anonymous Kim & Eric, at zaterdag, februari 11, 2006  

  • Moeke Milsbeek - Mischien moet ik inderdaad maar weer eens gaan kijken wat er nou eigenlijk allemaal in 'die grote rugzak' aan andere kleren zit.
    De van Gilsjes - Tante Jel is weer veilig aangekomen en ik heb vernomen dat ze haar petekindjes al weer gevonden heeft.
    Kim, Eric en Poes - De handoplegging heeft wonderen verricht en de camere lijkt alleen maar nog meer foto's te maken. Bobine heeft het wel even moeilijk gehad maar haar zelfvertouwen is met 200% toegenomen na de makeover. We hebben haar al een paar keer betrapt op het inhalen van stoere 4WD's om haar kontje te showen. De Oma-kist ligt nog bij super-cheap maar we hebben onze baggage aanzienlijk weten te reduceren. We hebben een plaats vrij voor een lifter dus we zien wel waar we tegenaan lopen. Met de mondharmonica gaat het prima de gitaar heeft nog de zelfde status maar dat zal nu wel weer gaan veranderen.
    Giny - Ha digitaal ontwikkeld moedertje, groeten terug
    Jose en Frans - De puzzel was omdat we gisteravond de post niet meer af konden maken. Nu is het als het goed is beter.
    Marijn - En hoe hoog was de censuur drempel van Kim?
    Jellie - Kan je je vinden in het verhaal?

    By Blogger Ivan Smits, at zondag, februari 12, 2006  

  • He Levensgenieters.

    Dank je wel voor je felicitaties. En we zijn blij dat Eric en Kim heelhuids weer terug zijn. We hebben alle foto's fezien. echt super mooi. En Mark gefeliciteerd met het halen van je duikdiploma.
    Groetjes Dino en Daphne en .....

    By Anonymous Anoniem, at zondag, februari 12, 2006  

  • Hai Ivan en Otto,

    Wederom een geweldig verhaal om te lezen!Leuk om ook de foto's te zien van het paardjezwemmen!Marielle heb ik inmiddels al weer in mijn armen gesloten!Voor jullie gaat de reis nog even verder, ik wens jullie een veilige en geweldige trip naar de west-kust! Ivan, kom je na je reis een taartje eten..ps dinsdag is het Valentijsdag,Valentijnsdag-Marielle-Marielle Valentijnsdag snap je hem? Geniet nog van al jullie avonturen!

    Groetjes Marloes

    By Anonymous Marloes (Loes), at zondag, februari 12, 2006  

  • Hallo jongens,

    Hier dan ook een comment van mij. Na het lezen van deze mail heb ik alleen nog meer heimwee naar australie. Wat een ongelooflijk mooi land! Echt weer een super leuk verhaal om te lezen, en ik kan me er helemaal in vinden. Sorry jongens dat ik op het vliegveld ineens weg was. Ik probeerde me groot te houden, maar nadat ik door de douane heen was ging het toch nog mis. Otto bij deze toch nog tot ziens en bedankt voor de gezellige vakantie! Tja en dat kevertjes geen eendjes zijn dat weet ik dondersgoed, maar soms zeg je opeens dingen die je zelf niet kunt verklaren...
    Nou ja, voor mij zit het er helaas op! Ik wens jullie nog een goede reis en kijk goed uit! Tot gauw, laat regelmatig wat van jullie horen! Ivan ik mis je echt!

    Veel liefs Jellie -X-

    By Anonymous Marielle, at zondag, februari 12, 2006  

  • hallo australie! hoe kunnen jullie in hemelsnaam alles onthouden en pas later opschrijven met een kort termijn geheugen? de zeelucht zal jullie wel goed doen denk ik! hahaha! ons huisje is (van binnen) bijna af, ik moet nog wachten op de badkamer, maar ja das mijn eigen schuld ik was een beetje te laks met bestellen, in ieder geval krijgen we wel een superbad met meerdere verstelbare massagestralen en (geheel onnodig maar wel blits) hallogeenverlichting. morgen ga ik beton storten voor de tuinmuren en het tuinhuisje. o ja palmen in nederland je tuin kan best hoor ivan, kijk maar als je terug bent in milsbeek! je hebt hier een klein assortiment winterharde palmen die tot -15 buiten kunnen, alleen de preis ist heis! nou weer genoeg gekwatst, jongens nog veel plezier in australie, geniet ervan zolang het nog kan want 1 april komt steeds dichterbij. doevoorzichtig als je nog het halve land door moet crrossen maar dat zal wel goed komen! o ja de fotos van mijn vwtje komen eraan ik ben zoals je weet niet zo snel met die dingen, ivan tegen die tijd dat je terug bent zal je vw wel aan een beurtje toe zijn, kunnen we mooi alletwee tegelijk doen!
    jongens weel plezier en doe geen dingen die ik ook niet zou doen!!
    groetjes van hans lanki en hootch

    By Anonymous hans, at zondag, februari 12, 2006  

  • he smutsel,

    alles goed daar?? stomme vraag natuurlijk. Ziet er allemaal wel super uit wat jullie daar doen. Mis je Nederland al een beetje of weet je niet eens meer waar het ligt. Hier is alles ook goed we gaan op 25 maart skien met henri claud en colin en sjoerd daph dani en ik. In Frankrijk (la Tania) dichtbij valteren in de buurt. Waren we eigenlijk niet van plan maar ja je leeft maar ene keer.

    Heel veeel plezier nog en we zien je snel weer terug....

    gr kale muts

    By Anonymous Anoniem, at maandag, februari 13, 2006  

  • Ha heren down under,

    Bobine is er gewoon op vooruit gegaan! Ik mis nog de beeldschermen/bar/felle strepen maar voorderest een echte pimp-my-ride down under!

    En de censuur van kim en eric? Daar ga ik vannavond achter komen... maareh daar hoeven jullie toch niet zo bang voor te zijn. of zijn er wellicht verhalen die de site niet halen? ;)

    By Blogger marijn, at dinsdag, februari 14, 2006  

  • Even een kort berichtje vanuit het zonovergoten midden noorden van Australie. Na een grove 2800km door de outback zijn we aangekomen in Katerina en alles verloopt uitstekend. Over een paar dagen komt er een post met alle verhalen. We blijven hier nu een dagje en rijden de komende twee dagen door naar Broom.

    Groeten Otto en Smits

    By Blogger Ivan Smits, at donderdag, februari 16, 2006  

  • Hallo zandsnuivers,

    Blij om weer een bericht van jullie te lezen. Is de outback nou mooi of is een oversteek er doorheen genoeg? Ongeveer een vierde gehad van jullie reis vanaf Cairns. Succes met de rest van de rit en wij zitten te wachten op foto'ssssssssss.
    Hopelijk horen of lezen we snel weer iets.

    Groetjes zus.

    By Anonymous Kim, at donderdag, februari 16, 2006  

  • He guys,

    Fijn om even te horen dat alles goed met jullie is. Ben ook erg benieuwd naar de foto's van de outback. Ik ben al tot de conclusie gekomen dat ik deze keer zeker niet voor het laatst in australie ben geweest! Ik wil zo graag weer terug!
    En eh...om nog even terug te komen op de post...In chapter 2 praten jullie over "de Smitsen". Ivan wordt het dan niet eens tijd dat ik ook Smits ga heten? :-))
    Nou geniet er nog maar van! Na een week werken lijkt het alweer of je niet weg geweest bent! Tot gauw!

    Dikke kus jellie

    By Anonymous marielle, at vrijdag, februari 17, 2006  

  • Hallo jongens,
    na al die weken weer met z'n tweeen. Is het wennen?
    wat een vakantie tot nu toe!!! echt geweldig, jullie hebben al heel erg veel gedaan.
    Laura moet nog maar 10 dagen werken en dan zwangerschapsverlof.
    veel plezier nog
    john en laura

    By Anonymous john en laura, at zaterdag, februari 18, 2006  

  • Ha die smits en otto

    Hier weer een kort berichtje van mij. ik weer een beetje minder prettig nieuws mijn peet tante is overleden. Dit mag voor jullie de pret natuurlijk niet drukken maarwij zitten ook niet stil hier de carnaval begint volgende week. We hebben trouwens de ouderwetse carnavalsdisco weer in het leven geroepebn weten jullie nog HEIDI'S!!!!!! Er waren maar liefs 100 man ik was namelijkl toen ik binnenkwam om kwart voor 11 de 100 ste. Nou Hans en ik doen ook mee met de optocht in een schitterende Budweiser mobiel gewoon een beetje lol maken want het gaat nergens over.
    Veeeeeeeeeeeeeeeel plezier geniet er van en ik zie en lees jullie post wel weer.
    Groeten van Mark en Kelly

    By Anonymous markje, at zaterdag, februari 18, 2006  

  • He Guapos!! (zoek maar op in een spaans woordenboek)
    Net als jullie ben ik aan het kilometers vreten. Ik heb nog 2,5 weken en ik wil nog "even" naar het noorden van Mexico voor een treinrit. Wat betekent dat ik halve dagen (14 uur) in de bus zit (wat wou ik graag dat ik een auto had, oja, en een chauffeur dan ook). Opeens komt het einde in zicht! Zoals jullie weten reis ik vanaf nu alleen en het bevalt me prima. Heb zoveel dat ik wil doen!
    Jullie hebben wel een echt andere vakantie dan ik heb. Een stukje sportiever. Wil graag in Nederland alles nog eens live vertellen en horen. Nog een paar weken! Geniet maar van die tijd. En van de tijd erna natuurlijk :-)
    Liefs, Marloes

    By Anonymous marloes, at zondag, februari 19, 2006  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home