Smits en Otto Go Oz

donderdag, maart 16, 2006

Unreal!

Ondanks het feit dat we 8.924 km aan informatie hebben opgespaard voor deze post hebben we het aantal hoofdstukken weten te reduceren tot het laconieke getal 14.... Dus neem een comfortabele positie in en zorg dat je de nodige proviand voor handen hebt.

Index
  • Broom - Dampier (851 km)
  • Dampier – Cape range national park (647 km)
  • Cape range national park - Denham (805 km)
  • Denham - Geralton (434 km)
  • Geralton – Beekeepers natural reserve (132 km)
  • Beekeepers natural reserve - Perth (369 km)
  • Perth - Kalgoorlie (652 km)
  • Kalgoorlie – Bunda cliffs (933 km)
  • Bunda cliffs - Adelaide (1285 km)
  • Adelaide - Portland (601 km)
  • Portland – Melbourne (451 km)
  • Melbourne – Canberra (637 km)
  • Canberra - Sydney (245 km)
  • And the usual….

How ya going Cobbers,

Broom - Dampier (851 km)
WA - Where the outback meets the ocean. Na afscheid genomen te hebben van onze baarden zijn we de west kust gaan observeren. Het woord west kust impliceert al dat er een hoop kust is maar we hadden niet verwacht dat deze zo onwerkelijk mooi zou zijn.
Onze eerste bestemming was Dampier waar we de eerste prille glimpen van de WA sunsets hebben mogen ervaren
In Dampier aangekomen hebben we naast het strand en de gasfabriek ook samen met Bobine de locale mountains getrotseerd op zoek naar de beloofde aboriginal art.

Dampier – Cape Range National Park (647 km)
Vanuit Dampier zijn we naar Exmouth getrokken omdat we vernomen hadden dat het daar Kite Heaven zou zijn.
Aldaar hebben we ons kamp opgeslagen in het ‘Cape Range National Park’. Deze omgeving is eigenlijk te mooi om waar te zijn en onbegrijpelijk maar ideaal dat er geen ziel te bekennen is.
Op deze locatie hebben we dan ook vanzelfsprekend drie dagen gebivakkeerd.
Het gevoel dat je krijgt als je op een blauwe zee aan een wit strand, gedreven door een constante sea breeze over het koraal heen planeert is echt onbeschrijfelijk, dus dat gaan we ook niet proberen. De enige getuigen van dit hemelse tafereel waren enkele Emu’s die verbaast het geheel hebben aanschouwd. Kiten tot aan een sunset op een dusdanige locatie valt volgens ons moeilijk te overtreffen.
Dit strand heeft dan ook zeer verdiend het predikaat ‘Kite Heaven Beach’ gekregen. Het was tevens op dit strand dat de eerste gecontroleerde sprongen (+1m) een feit waren en zelfs onze muziek klonk hier goed.

Cape Range National Park - Denham (805 km)
Omdat het eigenlijk te mooi was in Exmouth hebben we geprobeerd ons realiteitsbesef te herwinnen door te verkassen richting Denham. Helaas bleek dit allerminst een oplossing.
Aangekomen in Denham zijn we ’s ochtends de wilde dolfijnen gaan voeren in ‘Monkey Mia’.
Vervolgens hebben we ons gesettled op een camping aan ‘Shark Bay’. De naam ‘Shark Bay’ nodige zeker uit tot een kite surf sessie die stand gehouden heeft tot aan de sunset. De enige andere locale kitesurfer (manager van Monkey Mia) heeft ons nog met diverse rides vergezeld.
De sunsets in WA zijn allerminst onaardig en we hebben dan ook uiteindelijk onze kites neergelaten om dit natuurverschijnsel in een comfortabele positie te aanschouwen.
Vanzelfsprekend hebben onze instrumenten zich niks van dit tafereel aangetrokken en hebben luidkeels van zich laten horen. Vervolgens hebben we een dusdanige BBQ gehouden (bord vullende steaks) dat onze afterdinnerdip uitliep in een vredige nachtrust.

Denham - Geraldton (434 km)
Een volgende poging om deze droom te ontvluchten was ons zuidwaarts vertrek.
Na een tussenstop in ‘Coral Bay’ zijn we doorgetuft naar Geraldton.

Geralton – Beekeepers Natural Reserve (132 km)
Nadat we ’s ochtend vriendelijk gewekt werden door de locale ranger hebben we onze rust 150m verder aan de kust voortgezet. Omdat de wind enigszins van streek was door een noorderlijke cyclone zijn we verder zuidwaarts gereden en zijn gestrand in het Beekeepers Natural Reserve. Hier bleken talloze vliegen te vliegen waardoor Smits zich vermomde als Beekeeper.
De sunset was ook hier zeer pittoresk en de harmonica en gitaar hebben getracht elkaar te overtreffen.

Beekeepers Natural Reserve - Perth (369 km)
Omdat we al twee dagen niet meer gekite hadden begon het toch weer te kriebelen. De wind leek prima en dus toverde we onze kites tevoorschijn op onderstaand (middelste foto) strand. Al snel bleek de wind (door eerder genoemde noordelijke cyclone) erg onvoorspelbaar. Smits zocht zijn heil al vlug terug on shore en aanschouwde een onvergetelijke actie van Otto. Deze actie hield in dat Otto ongeveer 5 maal zijn eigen lengte de lucht in werd getrokken tijdens een geplande body drag sessie (tea bagging). Na deze enigszins overdreven vlucht leek het Otto toch verstandig om zijn kite te landen. De keuze om dit landinwaarts te realiseren bij deze gusty wind bleek niet de meest optimale. Deze kamikaze landing in een halve meter zeewier, resulteerde in een moerasmonster dat vooral doet denken aan die pratende composthoop van de Freggels. Hier heeft Otto dus ook de nickname Otto Gusty verdiend die waarschijnlijk niet snel overwaait. Dit strand heeft het predikaat ‘Kite Hell Beach’ zeker verdiend.
Omdat de wind toch niet ideaal bleek zijn we doorgereden naar ‘The Pinnacles’. Dit is een woestijngebied met uitstekende lijmsteen pinnacles. Het mooie was dat we met Bobine door dit national park mochten toeren en ook zij vond het zeer aangenaam.
Het lijkt een soort van termite city waar uit de kluitengewassen kippen blijkbaar graag scharrelen.
Hierna heeft Bobine ons veilig in Perth afgeleverd waar we een camping aan de rand van het centrum opgezocht hebben.
’S avonds hebben we Peth verkend door maar weer eens goed te gaan stappen. We zijn gaan indrinken bij het poolcenter, vervolgens doorpinten in de karaoke bar en tenslotte afpilsen in de Hippyclub. Gelukkig kon de behulpzame taxichauffeur onze camping locatie destilleren uit onze vaag klinkende omschrijving en werden we ’s ochtends gewekt door een Grolsche kater. Voorafgaand aan de traditionele ochtendduik kwamen we tot de opmerkelijke constatering dat onze zwemkledij ontvreemd was. Vanaf nu dus geen foto’s meer met blauwe en witte zwembroek!

Perth – Kalgoorlie Boulder (652 km) – ‘The Pioneers Pathway’
In Perth hebben we besloten de kompasnaald op de O te houden met Kalgoorlie Boulder (een goudmijn stadje) als eerste bestemming. De bomen onderweg bleken een soort van uit de kluiten gewassen broccolies met het wannabie rabarber syndroom. De kuil die de Ozzies in Kalgoorlie Boulder gegraven hebben kan als voorbeeld dienen voor de gemiddelde Duitser in Zandvoord. In Kambalda hebben Bobine’s stoelen de ligstand bereikt bij saltlake ‘Lake Lefroy’.

Kalgoorlie – Bunda Cliffs (933 km) ‘The Nullabor part 1’
Hierna zijn we aan de grote oversteek van west naar oost begonnen over de Nullarbor Plains. Deze route bevat tevens de langste rechte weg van Australie, namelijk 146,9 km. Onderstaand enkele typerende beelden van onderweg. Met o.a. dank aan de creatieve geest van Frans Otto (Pa Gusty).

Bunda Cliffs - Adelaide (1285 km) - The Nullabor part 2
Na een prima nachtrust genoten te hebben aan onderstaande cliffs hebben we Bobine voorzien van verse olie op deze afgelegen plaats. De wind was hier zo heftig dat zelfs Gusty van mening was dat kiten niet verstandig was. Deze dag hebben we 1285 km gereden zonder te kort te doen aan het spectaculaire landschap.

Adelaide - Portland (601 km)
Bobine vond Adelaide een erg aantrekkelijk stadje maar even friemelen aan haar gevoelige draden bracht haar snel op andere gedachten. Om Great Ocean Road te bereiken zijn we naar Portland gereden waar we in de plaatselijke haven de ‘swags’ ritueel gevuld hebben.

Portland – Melbourne (451 km)
Great Ocean Road doet zijn naam zeker eer aan en is echt GREAT. Deze weg ligt voornamelijk langs de kust en is truly magnificent. De welbekende 12 apostles hebben een sneuvelgeval gehad en dus hebben wij ze gedoopt als: ‘De raad van 11’.
Geen woorden nodig...
Bij aankomst in Melboure kwamen we toevallig langs de plaatselijke commedyclub waar onze lachspieren overduidelijk op de proef werden gesteld. Vervolgens zijn we beland in de karaoke bar onder ons hostel (oud hotel) in hardje chinatown.

Melbourne – Canberra (Gandaroo)(637 km)
De volgende ochtend zijn we richting Canberra vertrokken waar Gusty een hoop familie heeft. We zijn begonnen met het op de proef stellen van de maaltijd-uitstel-tijd en werden aangenaam verrast door het uitzonderlijk smaakvolle traditionele ozzie meal van Anton en Antoinette. De maaltijd was in hun nederig stulpje in Gundaroo waar ook Tecla en Daniel waren aangeschoven. Na van een, in echt bed en dus erg zachte (bedankt Tecla), nachtrust genoten te hebben zijn we met Anton en Antoinette op de motor Canberra gaan verkennen. Anton bleek een veel te grote motor met cruisecontrole, verwarming, radio en fauteuil te rijden (no offence, that’s no bike but a luxury car) en achteraf bleek dat we de guinea pigs (proefkonijnen) van Antoinette waren (Antoinette we hebben ons nog nooit veiliger gevoeld!). Deze tocht werd afgesloten met een erg gezellig diner waarbij de hele familie aanwezig was.
De volgende dag hebben we ’s ochtend een bakkie gedaan bij Nick en Joy. Vervolgens heeft Nick hun nieuwe (100 acre) property laten zien waarbij we met de 4WD zelfs even op ‘own territory’ verdwaald waren. Hierna hebben we de king size caravan (the ultimate kermisklant dream) met chevy bewonderd. Het mooie was dat Otto de 4WD en Smits de Chevy huiswaarts mochten rijden (No offence, but that’s no car, that’s a truck). ’S avonds hebben we wederom een te goed diner gehad bij chefs Nick en Joy, tevens waren Michael, Tracey en Phillip van de partij. Vervolgens hebben we met Mark, Janice en Daniel afgepilst in Canberra-city. Na een goede nachtrust en een prima ontbijt bij Regina (Nicole, thanks for borrowing your room - Gusty) zijn we weer opgehaald door A&A. In Canberra heeft Smits tevens van de gelegenheid gebruik gemaakt om zijn fashion keten nieuwe ‘air’ in te blazen.
Family in Canberra: We had a fabulous time, it was great to meet everybody and have a small impression of how you all doing, sorry we couldn’t stay longer, next time better!

Canberra - Sydney (245 km)
De laatste reis was van Canberra naar Sydney om afscheid te nemen van onze grote liefde. In Sydney hebben we een camping gezocht waar we na aankomst meer dan goed met de campingbaas op konden schieten. Dit had tot gevolg dat we 5:00 uur ’s nachts vanuit zijn huis, in een heel andere toestand, de locatie van onze tent terug moesten zien te vinden. De volgende dag zijn we naar de carmarket gegaan om onze liefde tentoon te stellen. In deze parkeergarage stonden minstens 15 andere station wagons te koop, welke allemaal goedkoper waren dan onze bolide. Toen we binnen reden en Bobine parkeerde, bleken onze overburen plotseling toevallig startproblemen te hebben. Hiertoe kwam de enige klant in de carmarket meteen naar Bobine gelopen en na een proefrit was ze meteen verkocht. Hiermee hebben we het carmarket record dubbelendwars verbroken (binnen een half uur) met deze onvoorstelbare deal. We hebben Bobine verkocht voor het symbolische bedrag van $100 meer dan we haar gekocht hebben 20.555 km geleden.
Net op het moment dat je denkt dat je niet meer geluk kan krijgen kom je in de metro een Braziliaan tegen die je een telefoonnummer geeft van een huisbaas die voor $12 per nacht (hostels gemiddeld $25) kamers verhuurd aan studenten. Met als gevolg dat we i.p.v. 2 weken parkeergarage, 2 weken Sydney centrum cadeau krijgen. Het huis waar we zitten is een soort van WG dus we voelden ons meteen thuis (nog thuiser dan de locals...).

Hang loose (maar niet te loose Dusty),
Gusty and Dusty

Map:

Statistics::
  • Percentage aan Slim Dusty muziek tijdens de roadtrip = gestegen van 51% naar 96%
  • Foto count deze post = 1064
  • Foto count totaal = 4847
  • Huidige kilometerstand: 231.931 [km]
  • Afgelegde afstand deze post = 8.924 [km]
  • Afgelegde afstand totaal = 20.555 [km]
  • Road kill count deze post = 367 [kadavers]
  • Road kill count total = 446,5 [kadavers]
Zelf zijn we verantwoordelijk voor:
  • Een zwerm suicidale vogels (+/- 4)
  • Nog een zwerm suicidale duifachtigen (+/- 6)
  • Een konijn luiserend naar de naam BobBob (ondanks de wicked bullbar)
  • Dick Smith’s Kitty (thanks to the quick reaction of Daniel)

Conclusions:
We denken dat er een verband bestaat tussen het aantal veren in de achteruitkijkspiegel en de hoeveelheid vogels die gesneuveld zijn, Het kiezen van een greyhoud bullbar blijkt een verstandige keuze aangezien de stukken geit ons om de oren vlogen, Anton VB smaakt Very Best, Smits happens, Dusty klinkt best Rusty, Hoe goedkoper de tape hoe beter de muziek, Rijden naar het zuiden betekend hier niet dat het warmer word.

Recommendations:
Kite Heaven Beach in het Cape Range National Park, Kiten bij een WA sunset, Great Ocean Road, West kust, Zuid kust, Bunda Cliffs, Australie, gekoelde Starbust Gummi Fruits.

Further Questions:
Brengt een konijnenpootje in de wielkas ook geluk?, Hoe leg je vogels uit dat je Bobine beter niet kan koppen?, Kan iets te mooi zijn?, Gaat de tijd te snel of is de vakantie te kort?, Wie is er verantwoordelijk voor het formaat van een velletje WC papier?, Een koala slaapt 80% van de dag en heeft energie voor zijn hersenen ingeleverd om giftig voedsel te kunnen verteren – WG is dit dan misschien het ideale studentenhuisdier?

Summary:
Unreal!

Acknowledgements:
Anton & Antoinette, Tecla, Daniel, Nico & Joy, Michael & Tracey, Phillip & Malia, Regina, Mark & Janice bedankt voor de gezellige tijd in Canberra.
Vanuit deze kant iedereen bedankt die Mariëlle heeft geholpen bij de verhuizing.
Bobine bedankt voor een onvergetelijke trip en dat je nieuwe baasje net zo veel plezier van je mag hebben.

Congratulations:
Bart en Lonneke gefeliciteerd, Otto feliciteert weer iedereen en Smits houd wederom vast aan de disclaimer.

De volgende keer in smitsenotto.blogspot.com:
Vertrek Oz en Kuala Lumpur.

Huidige status:
Te relaxed in Sydney…

23 Comments:

  • Hallo vakantiegangers,

    Het ziet er allemaal weer erg mooi uit. Leuk dat je even gebeld hebt om te zeggen dat er weer een post staat. Ik zal hem vandaag aan iedereen laten lezen die op mijn verjaardag komen. Misschien willen ze ook allemaal wel even een comment plaatsten. Dat merken jullie dan vanzelf wel. Veel plezier nog de aankomende weken en geniet hier nog maar alsof het nog heel lang duurt. Wij zijn in ieder geval blij dat jullie weer terug komen. En wij zullen niet de enigste zijn, denk ik.

    Geniet er nog maar van en maak nog maar veel foto's.

    Groetjes Kim, Eric en Poes.

    By Anonymous Kim, Eric en poes., at vrijdag, maart 17, 2006  

  • Eindelijk weer post. En wat is het ongelooflijk mooi daar! Ja, ik snap dat je nog wel een keer naar de westkust terug zou willen Mark. Echt ontzettend mooi.
    Nog 1 week Australie. Ook al is het het einde, in 1 week kan je nog veel leuke dingen doen (zoals oude bekenden ontmoeten en misschien rolt daar nog wel wat uit..). Ik ben gister bij je ouders en Kim en Eric wezen eten, was erg gezellig en binnenkort zitten we daar weer compleet, ook fijn om te weten. Dat studentenhuis klonk gaaf, het is echt fijn een eigen plek ergens te hebben tijdens je reis vond ik.
    Mannen, tot over 2 weken. Ben ook heel benieuwd hoe jullie Kuala Lumpur vinden.
    Liefs, Marloes

    By Anonymous marloes, at vrijdag, maart 17, 2006  

  • Hoi,

    Het is duidelijke we moeten een keer bgg'en down under. Wat een prachtige foto's.

    En wat zijn jullie ook mazzelpikken dat je de auto meteen kwijt bent, ongelooflijk!

    Marijn

    By Anonymous Anoniem, at vrijdag, maart 17, 2006  

  • smits... belde jij mij nou net? of was het iemand anders? het leek iig er op jou... najah....

    de kaola is een leuk beestje, maar de ultimate WG-pet is natuurlijk de 3-tenige luiaard... die is nog extremer dan een kaola, en bovenal: hij bijt niet...

    laaaaters
    Rien

    By Anonymous Anoniem, at vrijdag, maart 17, 2006  

  • He guys,

    Bah...wat is het daar toch mooi! Jullie hebben echt ongelooflijk veel meegemaakt. Een herinnering over 2 weken die niemand jullie nog afneemt! Ivan, ik heb al een aantal mooie plaatjes gezien voor aan de muur, maar ik denk dat we zowiezo een selectie moeten maken uit al dat moois! Ik ben blij als je weer thuis bent. Ons huisje is zo goed als klaar en ik voel me er al een beetje thuis. Ik mis alleen nog een ding...
    Veel plezier nog daar laatste week in Oz, en een goede vlucht naar Maleisie! Tot gauw!

    Veel liefs jellie -x-

    Jammer dat je zwembroek vol herinneringen is gestolen...als die broek eens kon praten!

    By Anonymous Marielle, at vrijdag, maart 17, 2006  

  • eej australiers,

    we kregen te horen dat er te weinig gereageerd werd, dus bij deze :)
    nog gefeliciteerd met je zus mark, en knuffel nog maar wat kangaroes ofzo,

    Groeten!

    Jasper

    By Anonymous Anoniem, at zaterdag, maart 18, 2006  

  • He mark,

    Slome, niet de telefoon opnemen he !!
    hebben jullie iets te veel "vies bier" gedronken? Kim en Eric hebben ons weer van alles verteld ... erg interessant allemaal :)

    groeten!

    By Anonymous Jasper, Marion, Eric, Kim, Marijn en Poes, at zaterdag, maart 18, 2006  

  • Hallo broertje en Ivan,

    Het is jammer dat jullie nog lam in bed lagen of MISSCHIEN al aan het KITE-SURFEN waren. We zaten hier nog gezellig even na te drinken op mijn verjaardag en dachten kom we bellen even, maar helaas geen gehoor!! Jammer dat jullie er niet bij waren.
    Volgend jaar anders? :)
    Nog ff en dan ?????????????????

    Veel plezier en op naar dat BOUNTY EILAND bij Kuala Lumpur.
    Als jullie weer in Nederland zijn gaan we dan ook met z'n alle naar het strand???? Dan kunnen we jullie eindelijk LIVE zien Kite-Surfen. Gezellig, BBQ-en!!! Wie heeft er allemaal een tent? Wordt vast erg gezellig. BIER, BBQ een KITE. Gaan er dan ook meerdere kevers mee?????? Wij hebben nog een hele aanhangwagen met windsurf spullen.

    HUH, HUH, tijd om naar bed te gaan!!!

    Biertje op, fantasie voorlopig voldoende. Tot de volgende keer.

    Groetjes zus, Eric en poes. (TOETER)

    By Anonymous Zus, Eric en Poes (toeter), at zaterdag, maart 18, 2006  

  • he luitjes,

    Volgens mij is die vakantie veel te snel gegaan of niet? Het ziet er allemaal weer geweldig uit. denk dat ik ook maar eens een keer ga. Wanneer weet ik niet, maar ik denk dat ik jullie dan meeneem als gids. hoef ik zelf niet zo te zoeken naar al die mooie plekjes.

    nog maar even en dan zijn jullie weer thuis. Ben benieuwd wanneer de foto-kijk-week begint. een kleine 5000 foto's kijk ik niet weg in een avondje ben ik bang.

    en otto nog bedankt voor het bellen. Vond het echt leuk om zo wat van je te horen.

    Misty vraagt zich ook af wanneer je haar weer een keer komt knuffelen.

    geniet nog maar van de laatste dagen en zeker op rijsteiland. Daar is alles lekker goedkoop.

    mzzl ik zie je zowiezo de eerste.

    groeten Siep

    By Anonymous Anoniem, at maandag, maart 20, 2006  

  • Ik dacht: jullie gaan over een paar dagen naar Kuala Lumpur, laat ik eens kijken wat dit voor een land is. Het ziet er echt geweldig uit op internet met z'n regenwouden en kleine eilandjes. De weersvooruitzichten waren wat minder: de komende 10 dagen alleen regen en onweer. Maar Mark, zoals je zelf zegt: waar jij bent schijnt de zon, dus ik denk dat de mensen van de weersverwachting nog raar op kunnen kijken. Ook wel goed om te weten dat het dus in Azie onder thailand bij indonesie ligt. Want om nu bij de vakantie man niet eens te kunnen aanwijzen waar het land ligt.... Ik denk dat de foto's heel anders gaan worden, zeker van de mensen! Vind het leuk dat jullie nu ook meemaken hoe het is om in een andere cultuur te zijn.
    Maar maak eerst lekker jullie reis in Australie maar af!
    liefs, marloes

    By Anonymous marloes, at maandag, maart 20, 2006  

  • Geweldig!

    By Anonymous José en Frans, at maandag, maart 20, 2006  

  • Heren van WA.
    Hoe langer de reis, hoe langer de verhalen. Voor de trouwe lezer alleen maar leuk. Ook deze keer was er weer van alles te beleven. Neem nou die prachtige uitzichten en die wijde wereld. Hopelijk neemt gusty dit niet al te letterlijk op. Gusties hebben nog al eens de neiging de wijde wereld te vervuilen. Hopelijk heeft hij zich in kunnen houden. Alhoewel ik me voor kan stellen dat hij één keer flink dun in de broek heeft gedaan. Het is maar goed dat wij achteraf horen dat dingen goed gegaan zijn en dat Otto niet voor niets zijn parachute cursus heeft gedaan. Het is wel even schrikken. Wat ook opvalt is dat er op de foto's weinig vreemde mensen staan, het lijkt erop dat jullie alleen op de wereld zijn. En dan zie in een keer een man verschijnen die dolfijnen gaat bijvoeren. Was het geen optie voor jullie om gezamelijk met deze beesten te gaan zwemmen? (Met of zonder zwembroek) Of was dit geen aanrader. Zoals je ziet hebben we nog voldoende vragen. Maar goed ook anders blijft er voor straks niets over. Het begint nu echt op te schieten. Nog veel plezier de komende twee weken.

    Vragen:
    Wat is een bakkie doen?
    Wat zijn Starbust Gummi Fruits?
    Hoeveel traanjes hebben jullie laten gaan bij het afscheid van Bobientje?

    Opmerkingen:
    We zijn blij dat jullie nog onze familie een bezoekje hebben gebracht. Zal ze zeker goed gedaan hebben.
    Wat heeft Bobientje het toch goed gedaan. Zo zie je maar Ouwe (krakende) wagens lopen het langst.
    Het aantal foto's op de site zijn de 200 gepasseerd.

    José en Frans

    By Anonymous José en Frans, at maandag, maart 20, 2006  

  • het zit er alweer bijna op. Jammer voor jullie, maar ik ben er toch wel een beetje blij mee. Dit betekend dat het eind in zicht is van mijn zwangerschap en dan kan ivan nog even life zien hoe een zwangere zeekoe eruit ziet!!!
    Wij wilden jullie een rustige terug reis wensen en geniet nog even van dat weekje kuala lumpur!!
    tot gauw
    groetjess john en laura

    By Anonymous john en laura, at dinsdag, maart 21, 2006  

  • Hallo jongens. De post was weer geweldig!! vooral de foto's.Maar het zit er bijna op! de tijd gaat snel,maar nog even kuala lumpur daar zullen jullie ook nog wel een paar foto;s maken om alles goed af te ronden! Daarna de reis terug naar de bewoonde wereld.Thuis komen is ook leuk, en aan alles komt een eind we hebben hier ook genoten van jullie reis,nog veel plezier de komende week. En tot volgende week vrijdag!!! Groetjes Theo en Ria

    By Anonymous Anoniem, at woensdag, maart 22, 2006  

  • Weer een waanzinnig verhaal en de bijbehorende foto's zijn weer om bij weg te smelten.Ivan, geniet nog maar even, want Middelaar kan niet tippen aan al dat moois daar.
    Ik vind het in ieder geval weer leuk dat je over een week huiswaarts keert.En ik wil je alvast verwelkomen in "mijn" straat. Marielle heeft het erg gezellig gemaakt in jullie huisje. Geniet nog van de laatste dagen, een hele goede reis terug, en tot gauw!

    Liefs Marloes (Loes)

    By Anonymous Marloes (loes), at donderdag, maart 23, 2006  

  • Hoi Ivan, wil je John en Laura even bellen, want die willen je wat vertellen! Liefs jellie
    Tot vrijdag! x

    By Anonymous jellie, at zondag, maart 26, 2006  

  • Hee Kerels,

    Hier een leuk kite filmpje,

    http://users.pandora.be/zevenbergenbos/surf/airtime_by_radicool.net_wmv9_320x240.wmv

    By Anonymous Joris, at dinsdag, maart 28, 2006  

  • He jongens,
    Jullie komen weer bijna naar huis! Wou even zeggen dat iedereen heel blij is dat ze jullie weer kunnen zien. Mark, kan niet wachten je weer vast te houden!
    En ik heb leuk nieuws: mijn artikel over wratjes wordt (bijna) zeker in een van de grootste Amerikaanse kindergeneeskundige tijdschriften gepubliceerd en ik ben eerste auteur! Moest het even kwijt en aangezien jullie mobiel het niet meer doet dan maar via dit openbare medium.
    Tot in Nederland!
    Liefs, Marloes

    By Anonymous marloes, at woensdag, maart 29, 2006  

  • En nu?

    By Anonymous Anoniem, at vrijdag, april 14, 2006  

  • Ja inderdaad is dit het einde?
    Of komt er toch nog iets!!!
    M.M

    By Anonymous Anoniem, at vrijdag, april 14, 2006  

  • Zeg het duurt nu wel erg lang eer er een slotwoord komt. Zijn jullie de site gewoon vergeten, de foto's kwijt, het verhaal kwijt....
    Als je nog even wacht moeten julie weer terug om verhaal op te doen.
    Hopelijk komt er snel een slotwoord.

    K&E&P

    By Anonymous K&E&P, at donderdag, augustus 03, 2006  

  • Nog even wachten dus....

    By Blogger Ivan Smits, at zaterdag, september 23, 2006  

  • Minstens tot 2008

    By Anonymous Anoniem, at dinsdag, januari 01, 2008  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home